است ، بر سر راه‌تان گردنه‌هاى غير قابل عبور است ، منزلهاى هولناك و بيمناك است كه براى شما ناچار از گذشتن بر آنهاست ، ايستادن به آنها ، اما بواسطه رحمت از طرف خدا پس نجات از هول و بزرگى خطر آنهاست ، ديدگاه‌هاى ترسناك ، سختى آزمايش‌كننده و يا بنابودى است كه بعدش جبرانى نيست . 13 - امالى صدوق : از امام صادق جعفر بن محمّد از پدرش از جدش از پدرانش عليهم السلام روايت شده كه حضرت امير المؤمنين فرمود : به خدا سوگند دنياى شما در پيش من نيست مگر مانند مسافرى كه بر آبشخور راه است برميگردند هنگامى كه جلودارشان فرياد كشد كوچ كنند ، و نيست براى لذت دنيا در چشم من مگر مانند آب گرمى كه مىچشد كه چرك است و تلخى به او مىچشاند كه زهر افعىها است او را اندك اندك مىچشانند ، گردنبندهائى از آتش كمند مىشود در گردنش و همانا آنقدر جامه‌ام را وصله زده‌ام كه از وصله زننده‌اش شرم دارم ، وصله زننده به من گفت دور افكن جامه را مانند دور انداختن خشمگين راضى نمىشود كه آن را وصله زند سپس بر او گفتم از من فراموش كن . فعند الصباح يعمد القوم السرى * و تنجلى عنى علالات الكرى « 1 » و من اگر بخواهم مىپوشم جامه‌ى فوق العاده ديباى رنگين شما را ، و مىخورم مغز اين گندم را با سينه‌هاى مرغ شما ، مىنوشم آب زلال بزلالى شيشه‌هاى شما ولى من تصديق ميكنم خداى عز و جل را هنگامى كه ميفرمايد : مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ ، أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ « 2 » پس چگونه توانائى شكيبائى دارم بر آتشى كه اگر شعله‌اى از آن آتش

--> ( 1 ) پس هنگام بامداد ستايش مىكند مردم را شب رو و بر طرف مىشود از من باقى مانده‌ى چرت در بعضى از نسخه‌ها ( غلالات ) دارد و آن شعارى است كه زير جامه پوشيده مىشود كنايه از اينكه انسان در حال خواب است . ( 2 ) سوره هود آيه 15 و 16 هر كه بخواهد دنيا و زينتش را تمام ما ميدهيم كردارهايشان را و ايشان در آن كم نشوند اينانند كه در آخرت برايشان جز آتش نيست .